Μαχόμενη Ελλάδα του 2012 όπως η Ισπανία του 1936, για τους λαούς της Ευρώπης!

(Αυτή η ομιλία της Σόνιας Μητραλιά, μέλους της ελληνικής Επιτροπής ενάντια στο Χρέος και της Πρωτοβουλίας Γυναικών ενάντια στο Χρέος και στα Μέτρα Λιτότητας, εκφωνήθηκε στη συγκέντρωση της 17ης Φεβρουαρίου στη Μασσαλία, που οργανώθηκε από τη γαλλική καμπάνια «για ένα λογιστικό έλεγχο πολιτών του δημόσιου χρέους»).

Η ιστορία επιταχύνεται και τα κατακλυσμικά γεγονότα των τελευταίων ημερών στην Ελλάδα πρέπει να πείσουν από εδώ και πέρα και τους πιο διστακτικούς: Η Ελλάδα τείνει να γίνει σήμερα για αυτή την Ευρώπη του 2012 ό,τι ήταν η Ισπανία για την Ευρώπη του 1936! Αυτή η φαινομενικά τολμηρή διαπίστωση δεν οφείλεται σε κάποιο ρομαντικό. Όχι, έγινε από τους κυβερνήτες μας καθώς αυτοί που μας την επαναλαμβάνουν καθημερινά εδώ και σχεδόν δυο χρόνια είναι οι «από πάνω», οι Μέρκελ και Σαρκοζί, το ΔΝΤ και οι τραπεζίτες, η πέρα από σύνορα νεοφιλελεύθερη αντίδραση, εκείνοι που επέλεξαν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε εργαστήρι των απάνθρωπων πολιτικών τους και τους Έλληνες σε πειραματόζωα της δικής τους θεραπείας-σοκ.

Σύντροφοι, έχει έλθει και με το παραπάνω η ώρα για όλους εμάς, για τους «από κάτω» όλης της Ευρώπης, για να πάρουμε τοις μετρητοίς αυτό που μας λένε οι Μερκοζί μας και η Τρόϊκά τους, και να δράσουμε επιτέλους ανάλογα. Ας δεχτούμε την πρόκληση και ας τους απαντήσουμε ότι από εδώ και πέρα, χωρίς άλλη καθυστέρηση, η Ελλάδα θα γίνει μια περίπτωση/τεστ και για εμάς, για το εργατικό κίνημα, για τους λαούς και τους εκμεταλλευόμενους ολάκερης της Ευρώπης! Ναι, ας τους κάνουμε να καταλάβουν ότι Ναι, είμαστε όλοι Έλληνες καθώς έχουμε πλήρη συνείδηση ότι η μάχη του ελληνικού λαού είναι περισσότερο από ποτέ η δικιά μας μάχη. Ότι αν καταφέρουν να σπάσουν τις αντιστάσεις και να υποτάξουν τον ελληνικό λαό, αμέσως μετά θα είναι η δική μας σειρά, η σειρά όλων των άλλων ευρωπαϊκών λαών, του ενός μετά τον άλλο, να συντριβούν…

Ίσως να θυμόσαστε ότι στην αρχή μας έλεγαν ανοησίες του είδους «πρόκειται για ειδική περίπτωση, ειδικά ελληνική που οφείλεται στο ότι αυτοί οι Έλληνες είναι τεμπέληδες, που ρέπουν προς τη διαφθορά και το ψέμα». Όμως, στο μεταξύ μάθαμε πως η μαύρη τρύπα του χρέους δεν είναι «ειδικά ελληνική», πως δεν οφείλεται στη δήθεν…υπερτροφία του ελληνικού κράτους, μια και είναι τόσο αμερικανική όσο και γαλλική, τόσο ιταλική όσο και γιαπωνέζικη. Με λίγα λόγια, ότι είναι τυπικά καπιταλιστική και η κρίση της απλούστατα…συστημική.

Ωστόσο, σύντροφοι και συντρόφισσες, προσοχή στα κλισέ και στις προκατασκευασμένες φράσεις γιατί δεν μπορούν να περιγράψουν τη σημερινή ελληνική κρίση. Μπορούμε ακόμα να μιλάμε για ακόμα και δρακόντεια λιτότητα όταν οι μισθοί και οι συντάξεις μειώνονται στην Ελλάδα κατά 40%, 50% ή ακόμα και 60%; Όταν η αγοραστική δύναμη της συντριπτικής πλειοψηφίας του πληθυσμού έχει ήδη ακρωτηριαστεί κατά 50%, 60% ή ακόμα και 70% και παραπάνω; Όταν η μεσαία τάξη αυτής της χώρας έχει καταστραφεί και βρίσκεται σε καλπάζουσα εξαθλίωση; Όταν οι νέοι μισθωτοί δεν παίρνουν παρά 417 ευρώ και οι νέοι συνταξιούχοι 320 ευρώ; Πρόκειται για απλή «λιτότητα» όταν ο ένας στους δυο νέους Έλληνες είναι άνεργος και η ανεργία φτάνει πια το 25%; Πώς μπορούμε να μιλάμε για απλές… «παροδικές θυσίες» όταν ο υποσιτισμός κάνει θραύση μεταξύ των μικρών μαθητών του δημοτικού σχολείου, και η πείνα σκάει μύτη ακόμα και στις μικροαστικές συνοικίες των ελληνικών πόλων; Και πώς είναι δυνατό να καμώνονται ότι όλα αυτά είναι «αναγκαία για να βάλουμε τάξη στα δημοσιονομικά» της Ελλάδας όταν οι ίδιοι οι δήμιοι παραδέχονται κυνικά ότι οι πολιτικές τους που επιβλήθηκαν με το ζόρι στην Ελλάδα απέτυχαν, δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να βυθίζουν αυτή τη χώρα όλο και πιο βαθειά μέσα σε μια τερατώδη ύφεση και ότι το ελληνικό χρέος δεν θα μπορέσει ποτέ να αποπληρωθεί; Λοιπόν, πρόκειται για απλό σαδισμό της διαβόητης Τρόικας ή μήπως για ανοιχτό κηρυγμένο πόλεμο του κεφαλαίου ενάντια στο κόσμο της εργασίας; Η καθημερινή πραγματικότητα μας υποχρεώνει να το παραδεχτούμε: Ναι, εμείς στην Ελλάδα γινόμαστε μάρτυρες ενός αληθινού πολέμου των από πάνω ενάντια στους από κάτω, των πολύ πλούσιων ενάντια σε όλους τους άλλους. Και την ίδια ώρα, ας μην το ξεχνάμε γιατί είναι κάτι πολύ σοβαρό, γινόμαστε μάρτυρες της νεκρανάστασης της χειρότερης νεοαποικιοκρατίας όταν βλέπουμε την ταπεινωμένη και στερημένη από σχεδόν κάθε εθνική κυριαρχία Ελλάδα, να την μεταχειρίζονται οι δήθεν ευρωπαίοι…εταίροι της σαν πραγματική αποικία, σαν προτεκτοράτο υπό κηδεμονία, που διοικείται επί τόπου από κάποιο Γκαουλάϊτερ της κυρίας Μέρκελ και του κυρίου Σόϊμπλε…

Και οι ίδιοι οι Έλληνες, τι κάνουν άραγε αυτοί; Προσοχή, μην πιστεύετε αυτά που σας λένε για τους Έλληνες. Τα ΜΜΕ σας είναι σαν τα δικά μας: η πραγματικότητα που μας περιγράφουν είναι εντελώς εξωπραγματική. Μιλώντας μας για τη σημερινή Ελλάδα, τονίζουν το γεγονός ότι υπάρχει στην Αθήνα μια κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας που υποστηρίζεται από τα τέσσερα πέμπτα των αντιπροσώπων του ελληνικού λαού. Αν λοιπόν τα πιστεύαμε θα καταλήγαμε στο συμπέρασμα ότι οι Έλληνες είναι μάλλον μαζοχιστές και τη βρίσκουν όταν τους κακομεταχειρίζονται…

Φυσικά, η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Μια ντουζίνα γενικές απεργίες σε λιγότερο από δυο χρόνια, αναρίθμητες πολύ σκληρές απεργίες σε όλη τη χώρα, ένα κλίμα περίπου εξέγερσης εδώ και μήνες, ένα κίνημα Αγανακτισμένων που σάρωσε όλη την Ελλάδα για τρεις μήνες, εξαιρετικά βίαιες συγκρούσεις με τις αφηνιασμένες δυνάμεις καταστολής, υπουργοί και βουλευτές που δεν τολμούν πια να βγουν από τα σπίτια τους εδώ και δέκα μήνες επειδή γιουχάρονται ή ακόμα και ξυλοκοπούνται από τους περαστικούς, ένα κοινοβούλιο που πολιορκείται όλο και πιο συχνά από εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές που αργά ή γρήγορα θα το καταλάβουν εξ εφόδου,… ιδού μια συνοπτική περιγραφή αυτού που έχει γίνει η σχεδόν καθημερινή ρουτίνα στην Ελλάδα εδώ και αρκετούς μήνες.

Ωστόσο, όλα αυτά δεν είναι παρά οι προσεισμικές δονήσεις του μεγάλου κοινωνικού σεισμού που ετοιμάζεται. Πράγματι, μια πιο προσεκτική ματιά θα αρκούσε για να αποκαλυφτεί ότι η λαϊκή οργή σπάζει αυτό τον καιρό ιστορικά ρεκόρ, ότι η χώρα είναι σαν κοινωνικό ηφαίστειο έτοιμο να εκραγεί. Εξάλλου, οι δημοσκοπήσεις που πληθαίνουν είναι όλες τους εύγλωττες. Η λαϊκή υποστήριξη σε αυτή τη κυβέρνηση της λεγόμενης Εθνικής Ενότητας δεν ξεπερνάει πια το 8% ενώ το σύνολο των κομμάτων στα αριστερά του σοσιαλδημοκρατικού ΠΑΣΟΚ ξεπερνά το 50% ! Τα πάντα αλλάζουν με τρομακτική ταχύτητα και το ελληνικό πολιτικό τοπίο υφίσταται μια αληθινά συθέμελη αλλαγή χωρίς προηγούμενο καθώς ολάκερα κομμάτια αυτής της κοινωνίας αναζητούν ριζοσπαστικές λύσεις στη κρίση και στη καλπάζουσα εξαθλίωσή τους. Θέλετε ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της εντελώς εξαιρετικής κατάστασης, που μοιάζει όλο και πιο πολύ με ό,τι συνέβαινε σε ένα κάποιο μεσοπόλεμο στην ήπειρό μας; Το ΠΑΣΟΚ που, πριν από δυο χρόνια, θριάμβευσε κερδίζοντας τις εκλογές με το πρωτοφανές 45%, βρίσκεται σήμερα σύμφωνα με όλες τις δημοσκοπήσεις κάτω από το 10% ενώ ένα γκρουπούσκουλο νεοναζιστών φονιάδων φτάνει εδώ και λίγο καιρό το 3% ! Ναι, η ελληνική κοινωνία έχει ήδη αρχίσει να δοκιμάζει τη δική της Δημοκρατία της Βαϊμάρης…

Λοιπόν, τι να κάνουμε; Το πρώτο πράγμα είναι να βροντοφωνάξουμε ότι οι Έλληνες δεν πρέπει να πληρώσουν αυτό το χρέος που τους στραγγαλίζει και που δεν είναι δικό τους. Ότι πρέπει να ανασταλεί αμέσως η αποπληρωμή του. Για να κάνουμε τι; Μα, για να κάνουμε αυτό μας υποχρεώνει να κάνουμε το διεθνές δίκαιο, ο ΟΗΕ, πολλές διεθνείς συνθήκες υπογραμμένες εξάλλου από τις κυβερνήσεις μας: Να επενδύσουμε τα αστρονομικά ποσά που αφιερώνονται τώρα στην εξυπηρέτηση αυτού του χρέους, στην ικανοποίηση των στοιχειωδών αναγκών της ελληνικής κοινωνίας, στην υγεία, στην παιδεία, στις υποδομές, στις δημόσιες υπηρεσίες, στους ανέργους, στα παιδάκια που πεινάνε, στις μονογονεϊκές οικογένειες, στους αρρώστους και στους ανάπηρους, στις γυναίκες που εξαναγκάζονται τώρα να επωμίζονται δωρεάν και μέσα στην οικογένεια όλα αυτά τα καθήκοντα που αναλάμβαναν οι δημόσιες υπηρεσίες πριν τη διάλυση και την ιδιωτικοποίησή τους. Για πόσο χρόνο; Για το χρόνο που θα χρειαστεί για να πραγματοποιηθεί ένας ανεξάρτητος λογιστικός έλεγχος του χρέους προκειμένου να ταυτοποιηθεί το άνομο τμήμα του που θα πρέπει να ακυρωθεί και να μην πληρωθεί. Και όλα αυτά αρνούμενοι πεισματικά να πέσουμε στη παγίδα των εκβιασμών των δημίων μας που μέρα-νύχτα μας λένε και μας ξαναλένε ότι μια παρόμοια ριζοσπαστική πολιτική οδηγεί αυτόματα τη χώρα στην έξοδο από το ευρώ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, σε μια υποχρεωτική εθνική αναδίπλωση…

Όχι, όχι και πάλι όχι. Αρνούμαστε να πληρώσουμε αυτό το χρέος και ταυτόχρονα παραμένουμε στην ευρωζώνη. Και ο κύριος λόγος που το κάνουμε είναι απλός: επειδή θέλουμε να παλέψουμε μαζί σας, όλοι μαζί, χέρι-χέρι με όλους τους λαούς και όλους τους εργαζομένους αυτής της ηπείρου, για να τινάξουμε στον αέρα αυτή την Ευρώπη του κεφαλαίου, των Μέρκελ και των Σαρκοζί. Επειδή θέλουμε να δημιουργήσουμε και να βαθύνουμε αυτό που λέγεται «συστημική κρίση» αυτής της αντιδημοκρατικής και αντικοινωνικής Ευρωπαϊκής Ένωσης των πλουσίων. Ναι, δεν υπάρχει από εδώ και πέρα παρά μια προοπτική, η μόνη ρεαλιστική και εφικτή, εκείνη της κοινής πάλης όλων των «από κάτω» παντού στην Ευρώπη. Σύντροφοι, είναι τώρα περισσότερο από ποτέ που ισχύει ότι δύναμή μας είναι η ενότητά μας. Ας ενωθούμε λοιπόν επειδή όλοι μαζί μπορούμε να αλλάξουμε αυτό τον κόσμο που σαπίζει. Πριν είναι πολύ αργά…Και θυμηθείτε: Αν δεν το κάνουμε εμείς, τότε ποιος; Και αν δεν είναι τώρα, τότε πότε;…

Επιστολή του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Aλ. Τσίπρα στους αρχηγούς κρατών της ευρωζώνης - στον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Επιστολή Προθέσεων

Αθήνα, 21 Φεβρουαρίου 2012

Αξιότιμοι κύριοι,

Σας αποστέλλω την παρούσα επιστολή προκειμένου να θέσω υπό την προσοχή σας ένα δημοκρατικό ζήτημα επείγουσας σημασίας για την Ελλάδα. Το ζήτημα αυτό έχει να κάνει με τις δεσμεύσεις που ανελήφθησαν τις προηγούμενες δύο ημέρες από την παρούσα κυβέρνηση, της οποίας ηγείται ο κ. Λουκάς Παπαδήμος. Επιτρέψτε μου να σας υπενθυμίσω ότι η κυβέρνηση αυτή δεν έχει εκλεγεί, δεν απολαμβάνει της λαϊκής υποστήριξης και έχει συνειδητά και συστηματικά πράξει ενάντια στη θέληση του ελληνικού λαού. Αυτή η κυβέρνηση δεν διαθέτει τη δημοκρατική νομιμοποίηση να δεσμεύσει μια χώρα και το λαό της για τα επόμενα χρόνια και τις επόμενες γενιές. Ένα τέτοιο έλλειμμα νομιμοποίησης έρχεται επίσης σε σύγκρουση με την πλούσια δημοκρατική παράδοση της δικής σας χώρας. Υπό αυτήν την έννοια, αν συνεχιστεί, θα δημιουργήσει κακό προηγούμενο για την Ελλάδα και την Ευρώπη συνολικά, οι οποίες, πάνω από όλα, έχουν μια κοινή κληρονομιά πολιτικών και δημοκρατικών παραδόσεων, που πρέπει να γίνει σεβαστή. Όσο μεγάλη κι αν είναι η σοβαρότητα των περιστάσεων που αντιμετωπίζουν -επί των οποίων υπάρχει πεδίο διαφωνιών- δεν μπορούν με κανένα τρόπο να ακυρώσουν τη δημοκρατία.

Η έλλειψη δημοκρατικής νομιμοποίησης της κυβέρνησης του κ. Παπαδήμου απορρέει από τα παρακάτω δεδομένα:

1. Τα δύο πολιτικά κόμματα που υποστηρίζουν και συμμετέχουν στην κυβέρνηση δεν έχουν τη λαϊκή εξουσιοδότηση να δεσμεύσουν την Ελλάδα σε συνθήκες και συμφωνίες τέτοιου τύπου. Οι εκπρόσωποί τους εξελέγησαν στις τελευταίες εθνικές εκλογές του Οκτωβρίου 2009 με βάση πολιτικά προγράμματα εκ διαμέτρου αντίθετα με τις πολιτικές που εφαρμόστηκαν από την προηγηθείσα κυβέρνηση Παπανδρέου και τις πολιτικές που διαπραγματεύεται σήμερα η παρούσα κυβέρνηση με την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Τρόικα και το Διεθνές Χρηματοπιστωτικό Ινστιτούτο (ΔΧΙ) για το μέλλον. Τα δύο κόμματα που συνιστούν την παρούσα κυβέρνηση έχουν καταγεγραμμένο ιστορικό λεηλασίας των δημοσίων πόρων και είναι υπεύθυνα για την παρούσα οικονομική κατάσταση.

2. Ο ελληνικός λαός έχει παραπληροφορηθεί και εξαπατηθεί συστηματικά για την ένταση και τη διάρκεια των μέτρων λιτότητας, από την πρώτη εφαρμογή τους το 2010. Ως συνέπεια αυτού, έχει αποσύρει την εμπιστοσύνη του από το πολιτικό κατεστημένο της Ελλάδας. Επιπροσθέτως, η ευρέως παραδεκτή – εντός της χώρας μου και στο εξωτερικό- κατάφωρη αποτυχία αυτών των μέτρων να αντιμετωπίσουν επιτυχώς τα δημοσιονομικά προβλήματα που υποτίθεται ότι θα επιλύονταν τα προηγούμενα δύο χρόνια και η πενταετής περίοδος της διαρκώς αυξανόμενης ύφεσης, έχει περαιτέρω νομιμοποιήσει το αίτημα για αλλαγή πολιτικής, ώστε να αποκατασταθεί η κοινωνικά δίκαιη ανάπτυξη και συνεπώς η προοπτική της δημοσιονομικής εξυγίανσης.

3. Πιο συγκεκριμένα, η μη εκλεγμένη κυβέρνηση Παπαδήμου παρέχει μόνο τις ελάχιστες και μερικές φορές ακόμη και παραπλανητικές πληροφορίες σχετικά με τις συνθήκες που διαπραγματεύεται εν κρυπτώ. Δεν έχει αναπτύξει και δεν έχει επιτρέψει να αναπτυχθεί καμία ενημερωτική δημόσια συζήτηση για τις ιδιαιτέρως σοβαρές, συνεπαγόμενες μακροπρόθεσμες δεσμεύσεις. Η Ελληνική Δημοκρατία έχει στερηθεί του συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος της λεπτομερούς αξιολόγησης τους. Η επονομαζόμενη δεύτερη διάσωση ψηφίστηκε μέσω μιας έκτακτης συνοπτικής διαδικασίας, μέσα σε μια κοινοβουλευτική συνεδρίαση, μιας Κυριακής. Η κύρια πτυχή αυτής της ψηφοφορίας αφορούσε το αίτημα της κυβέρνησης για εν λευκώ εξουσιοδότηση επί σχεδόν κενών κειμένων, τα οποία, μολαταύτα, θα δεσμεύσουν τη χώρα μας για τα επόμενα χρόνια.

4. Στο βαθμό που δεν έχει υπάρξει καμία πληροφόρηση για τις συμφωνίες, το περιεχόμενό τους φαίνεται πως είναι τέτοιο, ώστε να δεσμεύει τον ελληνικό λαό για τις επόμενες γενιές. Για τέτοιες δεσμεύσεις, η παρούσα κυβέρνηση και η οποιαδήποτε κυβέρνηση θα έπρεπε τουλάχιστον να ζητήσει καθαρή και ανανεωμένη εντολή.

5. Στο βαθμό που δεν έχει υπάρξει καμία πληροφόρηση για τις κινήσεις της κυβέρνησης, η βούληση του ελληνικού λαού, όπως εκφράστηκε με πολλούς και ποικιλόμορφους τρόπους, είναι η σχεδόν ομόφωνη εναντίωσή του σε αυτές. Πιο συγκεκριμένα, κατά τα τελευταία δύο χρόνια ο ελληνικός λαός, σε ολόκληρη τη χώρα εκφράζει την αντίθεσή του στις κυβερνητικές πολιτικές μέσω, μεταξύ άλλων, επαναλαμβανόμενων γενικών απεργιών και διαδηλώσεων διαμαρτυρίας, καταλήψεων, επιστολών, ηλεκτρονικών μηνυμάτων και άλλων μορφών προσωπικής επικοινωνίας με τα μέλη του Κοινοβουλίου. Η ελληνική κυβέρνηση, όχι μόνο επέλεξε να αγνοήσει τη φωνή των πολιτών, αλλά, επιπλέον, προσπάθησε να την καταπνίξει, μερικές φορές ακόμη και βίαια, προκειμένου να συνεχίσει, με αντιδημοκρατικό τρόπο, τις πολιτικές που έχουν ήδη αποδειχθεί καταστροφικές για την ελληνική οικονομία και την κοινωνία.

Για όλους αυτούς τους λόγους, σας γνωστοποιώ ότι ο ελληνικός λαός, μόλις αποκαταστήσει το δικαίωμά του να εκφράζει δημοκρατικά τη βούλησή του και ανακτήσει τον έλεγχο των δημοκρατικών του θεσμών, πιθανότατα θα επιφυλαχθεί να αναγνωρίσει ή να τηρήσει τις συμφωνίες στις οποίες ετοιμάζεται να προχωρήσει η παρούσα κυβέρνησή του. Πιο συγκεκριμένα, ο ελληνικός λαός δεν θα αποδεχθεί οποιαδήποτε απώλεια κυριαρχίας, εξωτερική παρέμβαση στα εσωτερικά θέματα της χώρας ή μαζική πώληση δημοσίων επιχειρήσεων, γης και άλλων περιουσιακών στοιχείων, που η παρούσα κυβέρνηση ετοιμάζεται να αποδεχθεί.

Αλέξης Τσίπρας
Πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ

Οι μνημονιακές πολιτικές μπορούν να συνοψιστούν στα παρακάτω...

Καταστροφική μείωση των δημόσιων δαπανών για την υγεία, που κατοχυρώνονται και επεκτείνονται με το δεύτερο μνημόνιο και τους εφαρμοστικούς νόμους
Εξαθλίωση των μισθωτών εργαζόμενων λειτουργών της υγείας, με κατάργηση μισθολογικών, ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων.
Επιβάρυνση των πολιτών σε κάθε επαφή τους με τις υπηρεσίες υγείας. Από το 5ευρο στα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων μέχρι τα ιδιωτικά εξωτερικά ιατρεία στο δημόσιο νοσοκομείο. Ρυθμίσεις για τα φάρμακα που εμποδίζουν τους ασθενείς από τη δωρεάν πρόσβαση στο φάρμακο που χρειάζονται και μεγαλύτερη καταστροφική επιβάρυνση τους την ώρα της ανάγκης.
Εισβολή του ιδιωτικού επιχειρηματικού τομέα σε όλο το δημόσιο και κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα. Ιδιωτικά κρεβάτια ασφαλιστικών εταιριών μέσα στο δημόσιο νοσοκομείο, διάλυση των εργαστηριακών υποδομών του ΙΚΑ-ΕΟΠΥΥ και κατεύθυνση των ασφαλισμένων σε μεγάλα ιδιωτικά κέντρα με συμμετοχή στο κόστος.
Συμπίεση και απαξίωση των αυτοαπασχολούμενων υγειονομικών με στόχο την παράδοση κάθε δυνητικά επικερδούς δραστηριότητας σε μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ αγωνίζεται ενάντια στην πολιτική που με εργαλείο το χρέος και τους εκβιασμούς για το ευρώ στοχεύει στην καταστροφή των δημόσιων κοινωνικών παροχών. Εκτός από την μείωση μισθών και συντάξεων , έχουμε και την σκληρή ταξική επιλογή περαιτέρω μείωσης του κοινωνικού μισθού με αποκλεισμό των εργαζόμενων και συνταξιούχων, πολύ δε περισσότερο των ανέργων, από τη δυνατότητα δωρεάν πρόσβασης σε υπηρεσίες υγείας και πρόνοιας.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αποδέχεται τη δέσμευση όλων των δημόσιων πόρων για εξυπηρέτηση των συμφερόντων των δανειστών αλλά προτάσσει την εξυπηρέτηση των κοινωνικών αναγκών.

Αποσπάσματα Ομιλίας του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα Θεσσαλονίκη...

• H κυβέρνηση Παπαδήμου παρέδωσε την Ελλάδα – εμάς και τις επόμενες γενιές – όμηρο στους δανειστές της. Το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και ο μοιραίος Πρωθυπουργός τους διασφάλισαν πρώτα τα συμφέροντα κάθε δανειστή, ιδιώτη και μη – κάθε τυχάρπαστου και κάθε τοκογλύφου – και σήμερα, στο Eurogroup, άνοιξαν το δρόμο στη χρεοκοπία της χώρας.

• Εμείς ενημερώνουμε τους δανειστές της χώρας – την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο – ότι η κυβέρνηση Παπαδήμου δεν δεσμεύει την Ελλάδα, παρά μόνον τον εαυτό της.

• Ένας νέος συνασπισμός εξουσίας, αμέσως μετά τις εκλογές θα ξηλώσει μία-μία τις παράνομες συμβάσεις, που υπέγραψε η συγκυβέρνηση.

• Το μόνο πραγματικό δίλημμα είναι το δίλημμα επιβίωσης του ελληνικού λαού: εξαθλίωση και χρεοκοπία ή νέος συνασπισμός εξουσίας και ανατροπή. Σ’ αυτό το δίλημμα θα κληθεί να απαντήσει ο ελληνικός λαός στις επόμενες εκλογές – όποτε κι αν γίνουν αυτές.

• O ΣΥΡΙΖΑ θα ζητήσει ψήφο εξουσίας, ψήφο διακυβέρνησης της χώρας. Θα ζητήσουμε από τον ελληνικό λαό να εμπιστευτεί το απολύτως ρεαλιστικό και εφαρμόσιμο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ για την έξοδο από την κρίση και την ανασυγκρότηση της.

• Το ευρωπαϊκό κίνημα αλληλεγγύης, είναι αυτό το κίνημα που κάνει την Μέρκελ, τον Σόιμπλε και τους τραπεζίτες να ανησυχούν ότι το σχέδιο για τη λεηλασία και την κατεδάφιση της Ελλάδας δεν μπορεί να προχωρήσει.

• Θα πορευτούμε λοιπόν με επιμονή και επιμονή και με την πεποίθηση ότι το μαζικό κοινωνικό ρεύμα που συγκροτείται, με πυρήνα την Αριστερά αλλά και άλλες πολιτικές δυνάμεις που αντιμάχονται από προοδευτική σκοπιά το Μνημόνιο, μπορεί να σαρώσει την πολιτική των Μνημονίων και να ανοίξει τον εναλλακτικό δρόμο διεξόδου.

********************

Σήμερα η κυβέρνηση Παπαδήμου παρέδωσε την Ελλάδα – εμάς και τις επόμενες γενιές – όμηρο στους δανειστές της. Το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και ο μοιραίος Πρωθυπουργός τους διασφάλισαν πρώτα τα συμφέροντα κάθε δανειστή, ιδιώτη και μη – κάθε τυχάρπαστου και κάθε τοκογλύφου – και σήμερα, στο Eurogroup, άνοιξαν το δρόμο στη χρεοκοπία της χώρας. Σε μια χρεοκοπία της επιλογής των δανειστών – και για το πότε θα συμβεί και για το πώς θα συμβεί. Είναι υπόλογοι στην Ιστορία του τόπου και τον ελληνικό λαό, εξ’ αδιαιρέτου όλοι τους. Και όσοι έκαναν τον πατριωτισμό πολιτική καριέρα, αλλά σήμερα – υπακούοντας στις δυνάμεις του πολυπλόκαμου κατεστημένου που τους στηρίζουν – συνυπογράφουν την παράδοση της χώρας. Δεν συναινούν απλώς στο λάθος – συνυπογράφουν την παράδοση και εγγυώνται την ομηρεία της. Και όσοι έκαναν το σοσιαλισμό πολιτική καριέρα, αλλά σήμερα προπαγανδίζουν τη νεοφιλελεύθερη βαρβαρότητα ως μονόδρομο σωτηρίας. Δεν εφαρμόζουν απλώς μια πολιτική που οι δανειστές τους επέβαλαν – εφαρμόζουν μια πολιτική στην οποία οι ίδιοι πιστεύουν. Βλέπουν τη λύση στο Μνημόνιο. Και την εκπλήρωση της εξουσιομανείς τους στην πλήρη εφαρμογή του. Ισχύς μου η αγάπη του δανειστή – έτσι πορεύονται κάποιοι σε ό,τι έχει απομείνει από το ΠΑΣΟΚ και εκεί το οδηγούν.

Εμείς, ενημερώνουμε τους δανειστές της χώρας – την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο – ότι η κυβέρνηση Παπαδήμου δεν δεσμεύει την Ελλάδα, παρά μόνο για όσο διάστημα ασκεί η ίδια εξουσία. Δεσμεύει, δηλαδή, μόνον τον εαυτό της. Εάν μια κυβέρνηση που δεν έχει εκλεγεί από το λαό, που δεν τη θέλει ο λαός και που συστηματικά και συνειδητά ενεργεί εις βάρος του λαού, μπορούσε να δεσμεύσει μια χώρα – και μάλιστα για πολλές δεκαετίες – αυτό θα προσέβαλε τη δημοκρατία όχι μόνον στην Ελλάδα, αλλά και στην Ευρώπη ολόκληρη. Την Ελλάδα τη δεσμεύει μόνον ο κυρίαρχος λαός της.

Γι’ αυτό, εμείς ενημερώνουμε τους δανειστές της χώρας – την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο – ότι, ένας νέος συνασπισμός εξουσίας, αποτέλεσμα της δημοκρατικής και πατριωτικής ενότητας του λαού μας, αμέσως μετά τις εκλογές θα ξηλώσει μία-μία τις παράνομες συμβάσεις, που υπέγραψε η συγκυβέρνηση Παπαδήμο με τους δανειστές και ένα-ένα τα μέτρα, που αυτές οι συμβάσεις επιβάλλουν για να διαλύσουν την κοινωνία και να ξεπουλήσουν τη χώρα.

Και ο λαός σήμερα λέει ξεκάθαρα: η κυβέρνηση αυτή δεν έχει κανένα δικαίωμα, καμιά δημοκρατική νομιμοποίηση να διαπραγματεύεται τέτοιες ανήκουστες και πρωτοφανείς απαιτήσεις.
Η κυβέρνηση πρέπει απλώς να ανοίξει την πόρτα και να φύγει.
Η επιστροφή της δημοκρατίας στην Ελλάδα είναι η μοναδική ελπίδα σωτηρίας για τον Ελληνικό λαό.
Η υπεράσπιση του δημοκρατικού ευρωπαϊκού κεκτημένου, είναι η μοναδική προοπτική προστασίας για τους λαούς της Ευρώπης.
Ζητάμε άμεση προσφυγή στις κάλπες.
Ζητάμε εκλογές με απλή αναλογική.
Ζητάμε τίποτα να μην υπογραφεί πριν τις κάλπες.
Και βεβαίως, η κυβέρνηση που θα προκύψει, έχοντας νωπή και ξεκάθαρη λαϊκή εντολή, να διαπραγματευτεί ξανά με τους δανειστές και τους εταίρους μας.

Γιατί το πραγματικό δίλημμα δεν είναι νέα μέτρα ή χρεοκοπία. Αυτό είναι εξίσωση. Και όσο πιο πολλά εισπρακτικά μέτρα ανακοινώνονται τόσο πιο κοντά έρχεται η χρεοκοπία. Και τα Μνημόνια μας τα επιβάλλουν οι δανειστές και οι εταίροι μας για να μας σπρώξουν έξω από την πόρτα της Ευρωζώνης.

Το μόνο πραγματικό δίλημμα είναι το δίλημμα επιβίωσης του ελληνικού λαού: εξαθλίωση και χρεοκοπία ή νέος συνασπισμός εξουσίας και ανατροπή. Σ’ αυτό το δίλημμα θα κληθεί να απαντήσει ο ελληνικός λαός στις επόμενες εκλογές – όποτε κι αν γίνουν αυτές. Και ο ΣΥΡΙΖΑ θα ζητήσει ψήφο εξουσίας, ψήφο διακυβέρνησης της χώρας. Θα ζητήσουμε από τον ελληνικό λαό να εμπιστευτεί το απολύτως ρεαλιστικό και εφαρμόσιμο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ για την έξοδο από την κρίση και την ανασυγκρότηση της χώρας – να εμπιστευτεί το πρόγραμμα, αλλά και τα πρόσωπα που θα το εφαρμόσουν. Μια νέα συλλογική αυτοπεποίθηση θα σαρώσει τον φόβο και την ανασφάλεια που προσπαθεί να σπείρει στους πολίτες το ένοχο πολιτικό κατεστημένο και θα φέρει την Αριστερά πρωταγωνιστή των πολιτικών εξελίξεων.

Σε όλη την Ευρώπη το Σάββατο, στην Ελλάδα σχεδόν καθημερινά πια, εκατοντάδες χιλιάδες λαού διαδηλώνουν διακηρύξουν την αντίθεσή τους σε αυτή την πολιτική, που καταστρέφει την χώρα, την κοινωνία και την οικονομία.
Οι κινητοποιήσεις αυτές δεν υπάρχουν για τα κυρίαρχα ΜΜΕ. Δεν είναι είδηση.
Και η αλήθεια είναι ότι το κίνημα αντίστασης στο Μνημόνιο έχει πάρει παλλαϊκή διάσταση και διαμορφώνει τις εξελίξεις.
Όπως τον Ιούλιο που σήμανε το τέλος της πρωθυπουργίας Παπανδρέου.
Όπως τον Οκτώβρη που επέβαλλε την τελική κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ.
Ήταν ακριβώς η πίεση από αυτό το κίνημα, που έφερε σε αδιέξοδο και στην επιλογή των μαζικών διαγραφών τις κοινοβουλευτικές ομάδες, τόσο του ΠΑΣΟΚ, όσο και της Νέας Δημοκρατίας.
Είναι αυτό το κίνημα που θα αναγκάσει την κυβέρνηση του Μνημονίου σε οριστική απόσυρση.
Είναι αυτό το κίνημα που κάνει την Μέρκελ, τον Σόιμπλε και τους τραπεζίτες να ανησυχούν ότι το σχέδιο για τη λεηλασία και την κατεδάφιση της Ελλάδας δεν μπορεί να προχωρήσει.
Είναι αυτό το κίνημα που θα επιβάλλει αλλαγή πολιτικής και εναλλακτική διέξοδο.
Είναι αυτό το κίνημα που κάνει το τρίγωνο της αμαρτίας – καταρρέον πολιτικό σύστημα, ΜΜΕ, τραπεζίτες – να ανησυχεί.
Το τρίγωνο της αμαρτίας έχει στη μία κορυφή τους τραπεζίτες, στην άλλη τα ΜΜΕ και στην τελευταία το καταρρέον πολιτικό σύστημα.
Οι τραπεζίτες κρατάν από το γιακά τα ΜΜΕ.
Τα ΜΜΕ φροντίζουν για την αναπαραγωγή ενός αμαρτωλού πολιτικού συστήματος.
Και το πολιτικό σύστημα υποτάσσει το κοινό καλό στα συμφέροντα των τραπεζιτών.
Το ποιος χρωστάει σε ποιόν είναι λίγο πολύ γνωστό. Και αν δεν είναι μπορεί ο έμπειρος αναγνώστης να το ανιχνεύσει πίσω από τις γραμμές των κύριων άρθρων και τους σχολιασμούς των κεντρικών δελτίων.
Η Ελλάδα λοιπόν έχει ανάγκη από ένα νέο συνασπισμό εξουσίας που θα αφαιρέσει από τον τριπλό συνασπισμό του πολιτικού κατεστημένου, των τραπεζών και των κυρίαρχων ΜΜΕ, κάθε δυνατότητα να καθορίζουν τις τύχες της χώρας και να εκχωρούν κοινωνικά δικαιώματα.
Συντρόφισσες και Σύντροφοι,
Η Αριστερά έχει καταθέσει έγκαιρα την εναλλακτική πολιτική της πρόταση.
Μια εναλλακτική πρόταση που βρίσκει ολοένα και μεγαλύτερη απήχηση στην κοινωνία, τρομάζοντας το διεφθαρμένο και καταρρέον δικομματικό πολιτικό σύστημα.
Ζητάνε από τον ελληνικό λαό να πληρώνει 20 δις τον χρόνο για τα επόμενα 20 χρόνια.
Απαντάμε. Αναστολή πληρωμών για όσο χρειαστεί ώστε να εξοικονομούμε 20 δις τον χρόνο, για τη στήριξη της απασχόλησης και της κοινωνικής συνοχής.
Ζητάνε από τον ελληνικό λαό νέες θυσίες επειδή θα πάρουμε άλλο ένα από τα μεγαλύτερα δάνεια που δόθηκαν ποτέ.
Απαντάμε. Διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, χωρίς μνημόνια λιτότητας. Αλλά με δυνατότητα να αποπληρώνουμε το υπόλοιπο με ρήτρα ανάπτυξης, όπως έγινε για τη Γερμανία το 1953.
Ζητάνε από τον λαό να ζήσει για 20 χρόνια υπό το βάρος μιας ασφυκτικής και καταστροφικής ύφεσης.
Απαντάμε. Όλα τα χρήματα που θα εξοικονομήσουμε από την αναστολή πληρωμών να πάνε στην ανάπτυξη. Σε δημόσιες παραγωγικές επενδύσεις, σε ένα νέο αναπτυξιακό σχέδιο, στην ανασυγκρότηση του κοινωνικού τομέα που καταρρέει. Ούτε ένα ευρώ να μην πάει πια στους τοκογλύφους.
Ζητάνε να δώσουμε πάλι εκατοντάδες δις στις τράπεζες.
Απαντάμε. Κοινωνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος. Και εξάντληση κάθε δυνατότητα για συμμαχίες σε ευρωπαϊκό επίπεδο για ανατροπή του σημερινού αδιέξοδου οικονομικού μοντέλου. Για απευθείας χαμηλότοκο δανεισμό των κρατών από την ΕΚΤ και όχι των χρεοκοπημένων τραπεζών.
Ζητάνε από τον λαό καινούργιους φόρους και χαράτσια.
Απαντάμε. Ριζική προοδευτική αναδιανομή. Φορολόγηση του συσσωρευμένου πλούτου και του κεφαλαίου.
Να σταματήσουν να φορολογούν άλλο τη φτώχεια και να φορολογηθεί επιτέλους και ο πλούτος σε αυτή τη χώρα.
Και μάθαμε μόλις πριν λίγο ότι οι περικοπές στις συντάξεις πάνε για το Μάιο. Μετά τις εκλογές δηλαδή. Πραγματικά νομίζουν ότι μπορούν να ξεγελάσουν το λαό;
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Στις κρίσιμες αυτές ώρες, όπου το παραδοσιακό πολιτικό κατεστημένο καταρρέει, και όπου η ανικανότητα, η ανυπαρξία στρατηγικής και η απόλυτη ευθυγράμμιση με τα συμφέροντα των κερδοσκόπων οδηγούν την χώρα σε πρωτοφανές αδιέξοδο, η Αριστερά πρέπει να δείξει τον εναλλακτικό δρόμο.
Η δημιουργία ενός νέου Συνασπισμού Εξουσίας προϋποθέτει μια ευρύτατη κοινωνική συσπείρωση.
Προϋποθέτει επίσης μια πλατιά συμμαχία γύρω από το εναλλακτικό πολιτικό σχέδιο.
Μέχρι στιγμής, η ηγεσία του ΚΚΕ δεν έχει εγκαταλείψει την στρατηγική του απομονωτισμού, που τόσα χρόνια καλλιεργεί απέναντι σε κάθε άλλη αριστερή δύναμη.
Ούτε η ηγεσία της ΔΗΜΑΡ εγκαταλείπει την διπλή στρατηγική, από τη μια να καταγγέλλει το Μνημόνιο, και από την άλλη να κλείνει το μάτι σε δυνάμεις που το υποστηρίζουν.
Θα πούμε όμως για μια ακόμα φορά το εξής. Η ανάγκη να υπάρξει εναλλακτικός δρόμος, συνεγείρει την κοινωνία.
Και στην κοινωνία, όπως και στην βάση της Αριστεράς, η ανάγκη και η απαίτηση για ενότητα είναι κάτι παραπάνω από ώριμη.
Και πολύ πιο δυνατή από κάθε λογής τακτικισμούς και καιροσκοπισμούς των ηγεσιών.
Αυτή την ανάγκη και την απαίτηση των καιρών, εκφράζει η δική μας προσήλωση στην στρατηγική της ενότητας.
Θα πορευτούμε λοιπόν με επιμονή και επιμονή και με την πεποίθηση ότι το μαζικό κοινωνικό ρεύμα που συγκροτείται, με πυρήνα την Αριστερά αλλά και άλλες πολιτικές δυνάμεις που αντιμάχονται από προοδευτική σκοπιά το Μνημόνιο, μπορεί σαρώσει την πολιτική των Μνημονίων και να ανοίξει τον εναλλακτικό δρόμο διεξόδου.

ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΘΕΛΑΝΕ ΝΑ ΚΡΥΨΟΥΝΕ !!!!

Έτσι, ακριβώς έχουν τα πράγματα. Αυτό το θέαμα τους τρόμαξε..
AYTH THN EIKONA ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΚΡΥΨΟΥΝ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ "ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ".
ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΔΕΝ ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΔΕΙ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑΝ
ΝΑ ΚΡΥΨΟΥΝ ΡΙΧΝΟΝΤΑΣ ΑΠΡΟΚΛΗΤΑ ΧΗΜΙΚΑ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΔΕΚΑΛΕΠΤΟ.
ΜΗΝ ΠΑΙΖΕΤΕ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΟΥΣ.

ΠΑΙΞΤΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΠΑΝΤΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ, ΙΔΙΩΣ ΣΕ ΞΕΝΑ SITE ΟΣΟΙ ΜΠΟΡΕΙΤΕ.
> από 500.000 ΕΛΛΗΝΕΣ ήταν εκεί....